ഇടുക്കിക്കാരന്‍

സിനിമ നിരൂപണം: അസുര വിത്ത്

2012-01-07T17:49:00.003+05:30

ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു സിനിമ ഷൂട്ടിംഗ് കണ്ടത് ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്പ് എറണാകുളം ബൈപ്പാസില്‍ വച്ചായിരുന്നു. പടം ഏതാണെന്ന് തിരക്കിയപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞു 'അസുരവിത്ത്‌'. പിന്നീട് ആ പടത്തെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ അറിഞ്ഞത്, വൈദിക വിദ്യാര്‍ഥി ആയ ഒരാള്‍ ഡോണ്‍ ആയി തീരുന്ന കഥ എന്നായിരുന്നു. എന്തായാലും ഈയുള്ളവനും കുറച്ചുനാള്‍ വൈദിക വിദ്യാര്‍ഥി ആയിരുന്നു. ഡോണ്‍ ആയില്ലെങ്കിലും സെമിനാരിയില്‍ നിന്നും പോന്ന ഒരാളുടെ കഥ കൂടി ആണെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ വലിയ പ്രതീക്ഷകളോട് കൂടിയാണ് എറണാകുളം സവിത തിയേറ്ററില്‍ റിലീസ് ദിവസം തന്നെ എത്തിയത്.

സിനിമ:

പടം കണ്ടപ്പോള്‍ ഓര്മ വന്നത് ധ്രുവം എന്ന സിനിമയില്‍ സുരേഷ് ഗോപിയുടെ കഥയാണ്‌. അതില്‍ സെമിനാരിക്കാരനായ സുരേഷ് ഗോപി രാത്രി ആരും അറിയാതെ സെക്കണ്ട് ഷോ കാണാന്‍ പോയി മടങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരു കൊലപാതകത്തിന് ദൃക്സാക്ഷി ആവുന്നു. പിന്നീട് വില്ലന്മാരില്‍ നിന്നും ഉള്ള ശല്യം സഹിക്കാതെ സെമിനാരിയില്‍ നിന്നും പോന്നു ഒരു പോലീസ് ഓഫീസര്‍ ആവുന്നു. അസുരവിത്തില്‍ ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രം, നായകന്‍ പകരം ഒരു ഡോണ്‍ ആവുന്നു.

ബിഷപ്സ് ഹൌസില്‍ പോയി മടങ്ങി വരുന്ന നായകന്‍ ആയ ബ്രദര്‍ ഡോണ്‍ ബോസ്കോ (ആസിഫ് അലി) ഒരു കൊലപാതകത്തിന് സാക്ഷി ആവുന്നു. സാക്ഷി പറയാന്‍ പോലീസ് സ്റെഷനില്‍ എത്തുന്ന ബോസ്കൊയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്നത് മൊഴി മാറ്റി പറയാനുള്ള സമ്മര്‍ദം ആണ്. അതിനായി അവര്‍ ബോസ്കൊയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. പത്തു തിന്മകളുടെ സംഗമം ആയ 'പത്താം കളം' എന്ന ഗ്രൂപ്പ് ആണ് കൊച്ചി ഭരിക്കുന്നത്. അബ്ബ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന വിജയ രാഘവനും നാല് മക്കളും (അതില്‍ രണ്ടെണ്ണം പെണ്ണുങ്ങള്‍) ഈ കൊലപാതകം ചെയ്ത അവര്‍ക്കെതിരെ മൊഴി കൊടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും ധൈര്യമില്ല. അവര്‍ക്കെതിരെ പോരാടാന്‍ ഡോണ്‍ ബോസ്കോ സെമിനാരി ജീവിതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അവര്‍ക്കെതിരെ ഉള്ള പോരാട്ടം ആണ് സിനിമയുടെ സെക്കണ്ട് ഹാഫ്

അഭിനയം:

ആസിഫ് അലി എന്ന നടന്റെ ഒരു പുതിയ മുഖം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞു ചിത്രത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് അവകാശപ്പെടാന്‍ ഒന്നുമില്ല. ആസിഫ് അലി നന്നായി പരിശ്രമിച്ചു എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന് പറ്റിയത് സോള്‍ട്ട് ആന്‍ഡ്‌ പേപ്പറില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടത് പോലെ ഒരു പാവം ചോക്കലേറ്റ് പയ്യന്റെ റോളുകളാണ്. . നായിക സംവൃത സുനിലും വളരെ മച്യുരിട്ടി ഉള്ള ഒരു ക്യാരക്ടര്‍ അതിന്റെ തനിമയോടെ ചെയ്തു. എടുത്തു പറയേണ്ട മറ്റൊന്ന് ബാബു രാജിന്റെ റോളാണ്. ഒരു ഗുണ്ട ലുക്ക് ഉള്ള, വളരെ ബോള്‍ഡ് ആയ ഒരു വൈദികന്റെ വേഷം. അത് പലപ്പോഴും തിയേറ്ററില്‍ ചിരി പടര്‍ത്തി. മറ്റൊന്ന് ആസിഫിന്റെ അമ്മയുടെ റോള്‍ ചെയ്ത ലെനയാണ്. പതിവുപോലെ അവരുടെ വേഷത്തോടും അവര്‍ നീതി പുലര്‍ത്തി.

സിനിമ മൊത്തത്തില്‍:

ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ കഥയില്‍ വലിയ പുതുമ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. ആസിഫ് അലിയുടെ ഡോണ്‍ ക്യാരക്ടര്‍ അദ്ദേഹത്തിന് തീരെ യോജിക്കാത്ത ഒരു കഥാപാത്രമായി തോന്നി. മറ്റൊന്ന് സെമിനാരിയെയോ , വൈദിക വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെയോ അവരുടെ ജീവിത രീതികളെയോ പറ്റി ഒരു ചുക്കും അറിയാത്ത സംവിധായകന്‍, അതിനെപ്പറ്റി അല്പം പഠനം എങ്കിലും നടത്താതെ കഥയില്‍ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത് പടത്തിന്റെ ഒരു പോരായ്മ ആയി. അതില്‍ ഒന്നാമത്തെ മണ്ടത്തരം സെമിനാരി വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ഐ ടി ഐ യില്‍ പഠിക്കാന്‍ പോവുന്നതാണ് . ആര്‍ട്സ് വിഷയങ്ങളിലോ ഫിലോസഫി പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിലോ മാത്രം പഠനം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന സെമിനാരികളില്‍, ഐ ടി ഐ യില്‍ പോയി പഠിക്കുന്നത് ഒരു വൈദികന് ഭാവിയില്‍ എങ്ങനെ ഗുണം ചെയ്യും എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും സംവിധായകന്‍ മിനക്കെട്ടിട്ടില്ല.

തീരെ സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത മറ്റൊന്ന്, മിക്ക പടങ്ങളിലും ഉള്ളത് പോലെ സെക്കണ്ട് ഹാഫിലുള്ള ഇഴച്ചിലാണ്. ആസിഫിന്റെ ചില ആക്ഷന്‍ രംഗങ്ങളും ഡയലോഗുകളും പലപ്പോഴും തിയേറ്ററില്‍ കൂവലുകള്‍ ഉയര്‍ത്തി. വിഷ്വല്‍ ഇഫക്ടുകള്‍, സ്ലോ മോഷനുകള്‍, തുടങ്ങി പലതും വച്ചങ്ങു അലക്കി സെക്കണ്ട് ഹാഫ് എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.

കുറെ നാള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട്, പലരുടെയും പണം ഇറക്കി, പലരുടെയും സമയം ചിലവഴിച്ചു ഒരു പടം ഇറക്കുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും കാട്ടി കൂട്ടുക എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞു ആ കഥയോടും അതിന്റെ പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച പലരോടും, മുന്നിലിരുന്നു കാണുന്ന കാണികളോടും അല്പം കൂടി സ്നേഹം (സിനിമയിലൂടെ) കാട്ടുക. അതിനു നല്ല ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ് ആദ്യം തയ്യാറാക്കുക. പ്രിയ സംവിധായകരെ, നല്ലൊരു പക്ഷം ജനങ്ങളും സിനിമ കാണാന്‍ വരുന്നത് നായകനെ കാണാനോ, അവരുടെ സ്ലോമോഷന്‍ നടത്തവും, ആക്ഷന്‍ രംഗങ്ങളും കാണാനോ അല്ല. അത് കൊണ്ട് തട്ടി കൂട്ടാതെ സമയം എടുത്തു നല്ല സിനിമകള്‍ ഇറക്കുക.

ഇടുക്കിക്കാരന്റെ മാര്‍ക്ക് :
5/10

മദ്യ വ്യവസായത്തിലും കസ്റമര്‍ സര്‍വീസ്

2011-12-21T19:31:00.002+05:30

ഇത് കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസിന്റെ കാലമാണ്. ഏതു പ്രോഡക്റ്റ് വാങ്ങിയാലും അതിനു ഒരു കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസ് ഉണ്ടാവും. കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസിനെ ഇത്ര പോപ്പുലര്‍ ആക്കിയത് മൊബൈല്‍ കമ്പനികള്‍ ആണെങ്കിലും, ഇന്ന് ബാങ്കിംഗ് , ഐ ടി മുതലായ എല്ലാ മേഖലകളിലും കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസ് പോപ്പുലര്‍ ആയി കഴിഞ്ഞു

ബീവറേജസ് കോര്‍പറേഷന്റെ ക്യൂവില്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് നിന്ന് ബില്ലെറുടെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴാണ് പറയുന്നത് ചോദിച്ച ബ്രാന്‍ഡ്‌ റം ഇല്ല എന്ന്. പുള്ളിക്കാരന്‍ തന്നെ സജസ്റ്റ് ചെയ്തു

"സിക്കിം റം എടുത്തോ നല്ലതാ"

ഓഹോ അങ്ങനെയും ഒരു റം ഉണ്ടോ. കൊള്ളാം. എന്നാല്‍ അതൊന്നു പരീക്ഷിച്ചു കളയാം.

അങ്ങനെ സിക്കിം റം വാങ്ങി റൂമിലെത്തി. കുപ്പി തുറന്നു അതിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. അതിന്റെ പുറത്ത് അവര്‍ക്ക് കിട്ടിയ അവാര്‍ഡുകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ്....! പാലക്കാട്ടുള്ള വിനായക ഡിസ്ടിലറിസില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. കൂടെ കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസ് നമ്പര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍

ഈശ്വരാ അപ്പൊ ഇനി വെള്ളമടിക്കുന്നവര്‍ക്കും സര്‍വീസ് അഷ്വറന്‍സ് കിട്ടും

സോള്‍ട്ട് ആന്‍ഡ്‌ പേപ്പര്‍ എന്ന പടത്തില്‍ ബാബുരാജ് പറയുന്നുണ്ടല്ലോ "കള്ളുകുടിയന്മാര്‍ക്ക് ഇവിടെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലല്ലോ എന്ന്"

എന്തായാലും ഈ കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസില്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചു കളയാം എന്ന് കരുതി നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു

ഭാഗ്യം. റിംഗ് ഉണ്ട്. ഐ വി ആര്‍ എന്ന ബോറിംഗ് പരിപാടി ഇല്ല. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ അടിച്ചു പാമ്പ്‌ ആയി ഇരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഒന്ന് അമര്‍ത്തീം രണ്ടു അമര്‍ത്തീം വട്ടായേനെ

ഏതാനും റിങ്ങുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അപ്പുറത് ഫോണ്‍ എടുത്തു. വളരെ മാന്യനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍. വിനായക ഡിസ്ടിലരീസിന്റെ റീജണല്‍ മാനേജര്‍ ആണ് കക്ഷി.

"ചേട്ടാ സിക്കിം റം എന്ന ഒരു ബ്രാന്‍ഡ്‌ ആദ്യമായി വാങ്ങി. അപ്പോള്‍ അതിന്റെ പുറത്ത് ഒരു നമ്പര്‍ കണ്ടിട്ട് വിളിച്ചതാ"

യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ മറുപടി നല്‍കി. ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ ബ്രാന്‍ഡ്‌ ആണത്രേ. ഇവിടെ തുടങ്ങിയിട്ട് ഏതാനും മാസങ്ങളെ ആയുള്ളൂ. അദ്ദേഹത്തിനു കൂടുതല്‍ കോളുകള്‍ വരുന്നത് കൊല്ലം ജില്ലയില്‍ നിന്നാണത്രേ.

എന്തായാലും മദ്യത്തിനും കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസ് ഉള്ളതില്‍ എന്റെ സന്തോഷം അറിയിച്ചു. കഴിച്ചതിനു ശേഷം അഭിപ്രായം അറിയിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു.

എന്തായാലും സിക്കിം റം കഴിച്ചു ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി.

വൈകുന്നേരം ഒരു ആറര മണി ആയപ്പോള്‍ എന്റെ മൊബൈലില്‍ ഒരു കോള്‍.

"വിനായക് ഡിസ്ടിലരീസിന്റെ റീജണല്‍ മാനേജരാണ്. ഉച്ചയ്ക്ക് നമ്മള്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നു." വിളിച്ചയാളുടെ ഇന്‍ട്രോടക്ഷന്‍

"ഓക്കേ ഓക്കേ ഓര്‍മയുണ്ട് . എന്താ വിളിച്ചേ...?"

"അല്ലാ, ഉച്ചയ്ക്ക് വിളിച്ചപ്പോള്‍ കഴിച്ചതിനു ശേഷം അഭിപ്രായം പറയാം എന്നാ പറഞ്ഞെ. കോള്‍ ഒന്നും വന്നില്ല അതാ വിളിച്ചത്."

കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു പോയ നിമിഷം....

"നിങ്ങളുടെ റം നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നിങ്ങളുടെ കസ്ടമര്‍ സര്‍വീസ് അതിലേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു."

"താങ്ക്യു സാര്‍" അദ്ദേഹം ഫോണ്‍ വച്ചു

സോള്‍ട്ട് ആന്‍ഡ്‌ പേപ്പറില്‍ ബാബുരാജിനെ കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ പറയാമായിരുന്നു

"ഇവിടെ കള്ളുകുടിയന്മാര്‍ക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനും ആളുണ്ടേ.....!!"

പിന്‍ കുറിപ്പ് : ഇത് വായിക്കുന്ന മാന്യ വായനക്കാര്‍ ഇടുക്കിക്കാരന്‍ ഒരു മദ്യപാനി ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുതേ.....

മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ ആദ്യ പ്രേമം

2011-07-16T19:36:00.003+05:30

ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ പ്രേമിക്കുക എന്നത് മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ ചിരകാല അഭിലാഷമായിരുന്നു. അത്രയ്ക്ക് പ്രേം നസീര്‍ ആയതു കൊണ്ട് ഒന്നും അല്ല. കൂട്ടുകാരുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മടുത്തു. 'നിനക്ക് സ്വന്തമായി മൊബൈല്‍ ഇല്ലേ, ബൈക്ക് ഇല്ലേ' എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്ന പോലെയാണ് 'നിനക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു ഗേള്‍ ഫ്രെണ്ടില്ലേ' എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് . അവസാനം മാത്തുക്കുട്ടി ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ പ്രണയിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ കുറെ നോക്കിയിട്ടും തനിക്കു പറ്റിയ ഒരു സുന്ദരിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല.

അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് താന്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെയിന്റു ഷോപ്പിനു മുന്‍പില്‍ ഒരു കാര്‍ വന്നു നിന്നത്. അതില്‍ നിന്നും ശാലീന സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഇറങ്ങി കടയിലേക്ക് നടന്നു വന്നതും ഒരു നിമിഷം മാത്തുക്കുട്ടി മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് പറന്നുയര്‍ന്നു. ആഹാ എന്തൊരു ഫിഗര്‍, അല്ല സുന്ദരി....!!

അവളും അച്ഛനും അവിടെ നിന്നും സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി പണം അടച്ചു പോയിട്ടും അവള്‍ മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് പോയില്ല. ഇവള്‍ തന്നെ എനിക്കായി ഈ ഭൂമിയില്‍ പിറന്നവള്‍. തന്റെ വാരിയെല്ല് ഊരി തന്നെയാണ് ഇവളെ ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

പക്ഷെ പ്രശ്നം അതല്ല. അവള്‍ വന്നിറങ്ങിയത് ഒരു ബി എം ഡബ്ല്യൂ കാറിലാണ്. താന്‍ സ്വന്തമായി ഒരു സൈക്കിള്‍ പോലുമില്ലാത്ത ഒരു പാവം അക്കൌണ്ടന്റ്. തന്റെ വാരിയെല്ലിനെ തേടി പോയാല്‍ ഒരു പക്ഷെ അവളുടെ അപ്പന്‍ ഗോറില്ല തന്റെ ഉള്ള വാരിയെല്ല് ഊരിയെടുക്കും ...!!

എന്തായാലും തനിക്കു ആദ്യമായി പ്രേമം തോന്നിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ അങ്ങനെ അങ്ങ് ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ അവനു തോന്നിയില്ല. അവള്‍ വല്ല ഓട്ടോ കാരന്റെ മകളും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് അവന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു.

ഇരിക്ക പൊറുതി ഇല്ലാതായപ്പോള്‍ മാത്തുക്കുട്ടി ആരും കാണാതെ മാനേജരുടെ ഡയറിയില്‍ നിന്നും അവര്‍ തന്ന കോണ്ടാക്റ്റ് നമ്പര്‍ തപ്പിയെടുത്തു. അപ്പനേക്കാള്‍ സംസാരിച്ചത് മകള്‍ ആയതു കൊണ്ട് ആയിരിക്കും, അവളുടെ പേരാണ് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. പേര് ദിവ്യ വര്‍ഗീസ്‌.

ദൈവത്തിനു സ്തുതി..... ക്രിസ്ത്യാനിയാണ്. !

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇതൊക്കെ നോക്കിയല്ലേ ആളുകള്‍ കെട്ടു...

പേര് ശരിയാണോ എന്നറിയാന്‍ 'കള്ള' നമ്പരില്‍ നിന്ന് ഒന്ന് ഡയല്‍ ചെയ്തു നോക്കി. ഭാഗ്യം റിംഗ് ഉണ്ട്....

'ഹലോ...'

മറുവശത്ത്‌ മധുരമായ ശബ്ദം

'ഹ ഹ ഹാ... ഹലോ...' മാത്തുവിന്റെ ശബ്ദം വിക്കി വിക്കി വന്നു

'ഹലോ ഇത് ദിവ്യ വര്‍ഗീസ്‌ അല്ലെ....?'

'അതേ'

ഇനിയെന്ത് പറയും...? എനിക്ക് നിന്നെ പെരുത്തിഷ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പച്ച തെറി ഉറപ്പാ

ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത തന്നെ പ്രേമിക്കാന്‍ താന്‍ മോഹന്‍ലാലും മമ്മൂട്ടിയും ഒന്നും അല്ലല്ലോ.

ഈശ്വരാ എന്ത് കഷ്ടപ്പാടാ ഒന്ന് പ്രേമിക്കാന്‍.....!!

മാത്തുക്കുട്ടി അങ്ങനെ ധര്‍മ സങ്കടത്തില്‍ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് 'കുരുവി' വരുന്നത്. കുരുവി എന്നാല്‍ ഒരു പക്ഷി അല്ല. പ്രജീഷ് എന്ന സുഹൃത്താണ്. നാട്ടുകാരുടെ എന്ത് സഹായത്തിനും പറന്നെത്തുന്നത് കൊണ്ട്, പ്രജീഷിനെ നാട്ടുകാര്‍ വിളിക്കുന്ന പേരാണ് കുരുവി.

മാത്തു കുരുവിയോടു തന്റെ ധര്‍മ സങ്കടം പറഞ്ഞു.

'അയ്യേ... ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ നീ എങ്ങനെ പ്രേമിക്കും....??"

"എടാ തെണ്ടീ ഐ ആം ഇന്‍ ലവ്..."

എടാ ഇത് സിനിമ അല്ല. അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്ന് പാട്ട് പാടിയാല്‍ നിന്നെ പ്രേമിക്കാന്‍.

മാത്തുക്കുട്ടി വഴങ്ങിയില്ല. അവസാനം കുരുവി തന്നെ ഒരു ഉപായം കണ്ടു പിടിച്ചു. ആദ്യം പെണ്ണിനെ പരിചയപ്പെടണം.

കസ്ടമര്‍ കെയര്‍ ജോലിക്കാരനായ കുരുവിക്ക്, അവരുടെ അഡ്രസ്സ് തപ്പി എടുക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായില്ല. പിന്നെ തന്റെ കൊച്ചി ഇന്ഫ്ലുവന്‍സ് വച്ചു സകല വിവരങ്ങളും തപ്പി എടുത്തു.

അപ്പന്‍ കടവന്ത്രയിലെ കോടീശ്വരനായ ബിസിനസ് കാരന്‍. ഏക മകള്‍ ദിവ്യ നഗരത്തിലെ വന്‍കിട സ്കൂളില്‍ പ്ലസ് ടു പഠിക്കുന്നു.

ഒബാമയുടെ മോള്‍ ആണേലും കേട്ടീട്ടെ ഉള്ളു എന്ന് മാത്തുക്കുട്ടി.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസമാണ് കുരുവിയുടെ തലയില്‍ ഒരു ബുദ്ധി ഉദിച്ചത്.

'എടാ ഈ സിനിമയില്‍ ഒക്കെ കാണുന്നതുപോലെ ഇവളെ നീ ഏതെങ്കിലും ആപത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. അങ്ങനെ അവളെ പരിചയപ്പെട്ടു അത് റൊമാന്‍സ് ആക്കി എടുക്കാം.'

കാര്യം ശരി തന്നെ. പക്ഷെ എന്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനാ.

ഐഡിയയും കുരുവി തന്നെ പറഞ്ഞു.

എടാ കൊച്ചിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ മാല പറിയുടെ കാലമാണ്. ഒരാളെ കൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിലെ മാല പറിപ്പിക്കുക. നീ പിറകെ ഓടിച്ചെന്നു സി ഐ ഡി മൂസ സ്റ്റൈലില്‍ കള്ളനെ കീഴ്പെടുത്തുക. മാല തിരികെ കൊടുക്കുമ്പോഴേക്കും നീയും അവളും അവളുടെ ഫാമിലിയും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടാവും.

പക്ഷെ സി ഐ ഡി മൂസയ്ക്ക് പറ്റിയതുപോലെ വല്ലതും....?

അതിനു നീ പോലീസ് വേഷം ഇടണ്ടാ. കള്ളനായി ഹെല്‍മറ്റ് വച്ചു ഞാന്‍ എന്റെ ബൈക്കില്‍ പോയി മാല പറിക്കും. നീ എന്നെ കീഴ്പെടുത്തി മാല എടുക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ നിന്നെ തള്ളി മാറ്റി രക്ഷ പെട്ടോളാം

ഗ്രേറ്റ് ഐഡിയാ മൈ ഡിയര്‍ ഫ്രണ്ട്. തനിക്കു ഇത്രയും ഐഡിയ ഉള്ള ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ കിട്ടിയതില്‍ മാത്തുവിനു അഭിമാനം തോന്നി.

അടുത്ത ദിവസം കടവന്ത്രയിലെ സ്കൂളിന്റെ മുന്‍പില്‍ മാത്തുക്കുട്ടി ചുള്ളനായി എത്തി. കുറച്ച് അപ്പുറത്ത് മാറി യമഹാ ബൈക്കില്‍ കുരുവിയും.

സ്കൂള്‍ കവാടം കടന്നു ദിവ്യയും കൂട്ടുകാരികളും മന്ദം മന്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവര്‍ റോഡിലൂടെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതും മാത്തു സിഗ്നല്‍ കോടുത്തു

എല്ലാം ഞൊടി ഇടയിലായിരുന്നു.

ഒരു പ്രൊഫഷനല്‍ കള്ളന്റെ മെയ് വഴക്കത്തോടെ കുരുവി ദിവ്യയുടെ അടുത്തെത്തി കഴുത്തില്‍ കിടന്ന മാല അതി വിദഗ്ദമായി പറിച്ചെടുത്തു. അതേ മാത്രയില്‍ അവനെ നേരിടാനായി മാത്തു സ്ലോ മോഷനില്‍ ഓടിയെത്തി.

പക്ഷെ എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു.....

ഐശ്വര്യാ റായി പോലെ ഇരിക്കുന്ന ദിവ്യയുടെ ഉള്ളില്‍ ഒരു സെറീന വില്യംസ് ഉറങ്ങി കിടന്ന കാര്യം ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.....

മാല പൊട്ടിച്ചു ബൈക്ക് റെയ്സ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയ കുരുവിയുടെ മുതുകും തല നോക്കി ഒരു തള്ളായിരുന്നു

ചക്ക വീണത്‌ പോലെ കുരുവി മറിഞ്ഞു വീണു. ഒപ്പം യമഹ ബൈക്ക് അവന്റെ കാലിലേക്കും.

സ്ലോ മോഷനില്‍ ഓടി വന്ന മാത്തുക്കുട്ടി പഴം വിഴുങ്ങിയ പോലെ നിന്നു

കൂട്ടുകാരികള്‍ 'അയ്യോ കള്ളന്‍' എന്ന് വിളിച്ചു കൂവുന്നതിടയില്‍ കര്‍ണം മല്ലേശ്വരി ബാര്‍ ബെല്‍ പോക്കുന്നത് പോലെ ദിവ്യ ബൈക്ക് എടുത്തു മറിച്ചിട്ടു. വീണുകിടന്ന മാത്തുക്കുട്ടിയെ കലി തീരുന്നത് വരെ 'പഞ്ഞിക്കിട്ടു'

ഓടിയെത്തിയ നാട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സംഭാവനകള്‍ ഗംഭീരമായി തന്നെ നല്‍കി. സംഭാവനകള്‍ കൂമ്പാരം ആവുമ്പോള്‍ പരിപാടി ഗംഭീരമാവും എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ, കുരുവിയുടെ പുറം ആയി.

ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ദനായ മാത്തുക്കുട്ടി ഓടിയെത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആരോ വിളിച്ചിട്ട് കണ്ട്രോള്‍ റൂം വെഹിക്കിള്‍ എത്തി.

മാത്തുക്കുട്ടി ഓടിയെത്തി വിളിച്ചു കൂവി.... അയ്യോ അവന്‍ കള്ളനല്ല.

"ആഹാ ഇവനാ അവന്റെ കൂടെ വന്ന കള്ളന്‍. പിടിയവനെ." ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ സി ഐ ഡി മൂസയ്ക്ക് പറ്റിയതിലും വലിയ പറ്റു അവര്‍ക്കും പറ്റി. രണ്ടിനെയും തൂക്കി എടുത്തു ജീപ്പ് സ്റെഷനിലെക്കും.

എസ് ഐ യുടെ വിരട്ടലില്‍ ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും എല്ലാം ജോക്കിക്കുള്ളില്‍ പോയെങ്കിലും, കരഞ്ഞു കൊണ്ട് രണ്ടു പേരും സത്യം മുഴുവനും തുറന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നാലെ എത്തിയ ദിവ്യയും അവളുടെ അച്ഛനും മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മുതലാളിയും കേള്‍ക്കെ ആദ്യം മുതലുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി അവന്‍ തുറന്നു പറഞ്ഞു.

മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മുതലാളിയുടെ സുഹൃത്തായതുകൊണ്ട് ദിവ്യയുടെ അച്ഛന്‍ കേസ് ആക്കാതെ അത് ഒതുക്കി തീര്‍ത്തു. മേലാല്‍ ഇത്തരം പണികള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ ജോലിയില്‍ നിന്നു പിരിച്ചു വിടും എന്ന ഭീഷണിയില്‍ മാത്തുവിനെയും കൊണ്ട് മുതലാളിയും, മേലാല്‍ മകളുടെ പുറകെ നടന്നാല്‍ തട്ടിക്കളയും എന്ന് പറഞ്ഞു ദിവ്യയെയും കൊണ്ട് അവളുടെ അച്ഛനും പോയി. കാലിന്റെ വേദന ഉള്ളിടത്ത് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് കുരുവി വീട്ടിലേക്കും പോയി. ദിവ്യയുടെ അച്ഛന്റെ ഇന്ഫ്ലുവന്സില്‍ ഇത് പത്രത്തിലും വന്നില്ല... ഭാഗ്യം

പിന്കുറിപ്പ്: മിക്ക കഥകളിലും കാണുന്നത് പോലെ മാത്തുവും ദിവ്യവ്യും തമ്മില്‍ ഒരു പ്രണയവും ഉണ്ടായില്ല. അതിനു ശേഷം മാത്തു ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കിയിട്ടില്ല. പാവം കുരുവി സഹായിക്കാന്‍ പോയ കുറ്റത്തിന് സൌഹൃദവും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

മുന്‍‌കൂര്‍ ജാമ്യം: ഈ കഥയില്‍ പറഞ്ഞ മാത്തുക്കുട്ടിക്കും കുരുവിയ്ക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചവരോ ആയി സാമ്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയാല്‍ അത് തികച്ചും യാദര്‍ശ്ചികം മാത്രമല്ല പരമ സത്യം കൂടിയാണ്.

സ്ത്രീ പീഡനങ്ങള്‍: ഒരു ആക്ഷേപ കുറിപ്പ്

2011-07-06T19:39:00.002+05:30

ഞാന്‍ എന്നും വായിക്കുന്നതും, ഒരു ദിവസം വായിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഉറക്കം വരാത്തതുമായ മനോരമ പത്രത്തില്‍ ഇന്ന് രാവിലെ വന്ന ഫ്രണ്ട് പേജ് വാര്‍ത്തയാണ് ഈ കുറിപ്പിനാധാരം. മുവാറ്റുപുഴയില്‍ വച്ചു പാലാക്കാരിയായ യുവതിയെ തൊടുപുഴക്കാരന്‍ ആയ യുവാവ് കയറി പിടിച്ചത്രേ. മിടുക്കിയായ യുവതി അപ്പോള്‍ തന്നെ അതിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചു. വീണ്ടും പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച യുവാവിനെ നാട്ടുകാര്‍ നന്നായി പെരുമാറി പോലീസില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചു.

നാടകങ്ങള്‍ നടക്കുന്നത് പിന്നീടാണ്. പരാതിക്കാരിയെ കണ്ട പോലീസുകാര്‍ അവരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തില്‍ (!!?) അന്തം വിട്ടു പോവുകയും 'തറവാട്ടില്‍ പിറന്നവരെ' പോലെ വസ്ത്രധാരണം നടത്താന്‍ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തത്രേ. വീട്ടില്‍ നിന്നും സഹോദരന്‍ എത്തുന്നത് വരെ പരാതിക്കാരിയെ പോലീസ് സ്റെഷനില്‍ തടഞ്ഞു വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ടൈറ്റ് ജീന്‍സും ടീ ഷര്‍ട്ടും ആയിരുന്നു യുവതിയുടെ വേഷം എന്നും വാര്‍ത്തയില്‍ പറയുന്നു.

ഈ വാര്‍ത്ത വായിച്ചാല്‍ യുവതിയെ കയറി പിടിച്ച ആളെക്കാള്‍ കുറ്റം ചെയ്തത് പോലീസ് ആണെന്ന് തോന്നും. ഇത്ര ഇറുകി പിടിച്ച വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കാതെ മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ തെറ്റാണല്ലോ. കാരണം ശരീരത്തില്‍ മുഴച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങള്‍ എല്ലാം അതിന്റെ കൃത്യതയും വലുപ്പവും ഒട്ടും കുറയാത്ത രീതിയില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ന് വലിയ ഡിമാന്റ് ആണല്ലോ. ഇവയും ധരിച്ചു കൊണ്ട് പൊതു സ്ഥലത്ത് കൂടി നടക്കുന്നത് ഇന്ന് സര്‍വ സാധാരണമാണ്.

ഇത്തരത്തില്‍ ശരീര പ്രദര്‍ശനം നടത്തുന്നവരോട് മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ പറയുന്നതാണോ കുറ്റം. അതോ ഈ ഷോ കണ്ടു കണ്ട്രോള്‍ പോയ ഒരാള്‍ അവരെ കയറി പിടിക്കുന്നതോ. മഴ നനഞ്ഞു പനി വന്നു മഴയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലതല്ലേ, മഴ നനയാതെ, പനി വരാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നത്. ഇമ്മാതിരി വസ്ത്ര ധാരണം കണ്ടു ഈയുള്ളവനും ചിലപ്പോള്‍ കണ്ട്രോള്‍ പോയിട്ടുണ്ട്, എന്തോ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് അവിവേകം ഒന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല. ദൈവത്തിനു നന്ദി.

പോലീസുകാര്‍ ചെയ്ത മറ്റൊരു കുറ്റം, സഹോദരന്‍ വരുന്നത് വരെ യുവതിയെ സ്റെഷനില്‍ തടഞ്ഞു വച്ചു എന്നതാണ്. ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ടവര്‍ എത്തുന്നത് വരെ ഒരു 'പീഡിതയെ' സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കുന്നതാണോ കുറ്റം. അല്ലെങ്കില്‍ വീണ്ടും റോഡില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ മറ്റാരെങ്കിലും അവരെ വീണ്ടും കയറി പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലോ...? അടുത്ത ദിവസത്തെ പത്രത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ എഴുത്തും: "പീഡിതയെ പോലീസ് വെറുതെ നടുറോഡിലേക്ക് ഇറക്കി വിട്ടു. അവരെ വീണ്ടും മറ്റൊരാള്‍ കയറി പിടിച്ചു" എന്ന്.

പ്രിയ സഹോദരിമാരോട് ഒരു അപേക്ഷ: മറ്റുള്ളവര്‍ നിങ്ങളോട് സഹോദരനെ പോലെ പെരുമാറണം എന്നുണ്ടെങ്കില്‍, ഒരു സഹോദരി സഹോദരന്റെ അടുത്തു ധരിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കുക. അതല്ല മറിച്ച് തോന്നുന്നത് പോലെ പെരുമാറിയാല്‍ മതി എങ്കില്‍, നിങ്ങള്ക്ക് തോന്നുന്നത് പോലെ വസ്ത്ര ധാരണം നടത്തിക്കോളൂ...

പൊതുവിജ്ഞാനം മറക്കുന്ന പുതുതലമുറ

2011-04-03T17:35:00.000+05:30

കുറച്ചു നാള്‍ മുന്‍പ്, അതായത് വല്ലാര്‍പാടം പദ്ധതി പ്രധാനമന്ത്രി രാഷ്ട്രത്തിനു സമര്‍പ്പിക്കുന്നതിന്റെ അന്ന്, മെട്രോ മനോരമയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അതിന്റെ ഒരു ആകാശ ചിത്രം നോക്കുകയായിരുന്നു ഞാനും എന്റെ റൂം മേറ്റായ സുഹൃത്തും. അത് കണ്ടു കൊണ്ട് മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു.

"എന്താടാ ഇത് ദുബായ് ആണോ...?"

ആ ചോദ്യം കേട്ട ഞങ്ങള്‍ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി.

പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.

"എടാ മണ്ടന്‍ കൊണാപ്പാ ഇത് വല്ലാര്‍പാടം ടെര്‍മിനലിന്റെ പടമാ. ഇത് ഇന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി രാഷ്ട്രത്തിനു സമര്‍പ്പിക്കും."

"ഓ നമ്മുടെ അബ്ദുള്‍ ഖാദര്‍...!"

അബ്ദുള്‍ ഖാദറോ....!!

അവന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് അബ്ദുള്‍ കലാം ആണെന്ന് മനസ്സിലായ എന്റെ സുഹൃത്ത് അവനെ കളിയാക്കി.

"അബ്ദുള്‍ ഖാദര്‍ അല്ലടാ വൈക്കം മുഹമ്മദ്‌ ബഷീര്‍"

"ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന മന്ത്രി ആരെന്നു പോലും അറിയില്ലേടാ മരങ്ങോടാ...?"

"അയ്യോ എനിക്കറിയാടാ നമ്മടെ സര്‍ദാര്‍ജി. നീല തൊപ്പി വച്ച പഞ്ചാബി അല്ലേ...?”

"പേര് പറയടാ..."

"അളിയാ പേര് ഓര്മ കിട്ടുന്നില്ലടാ"

ഇത് വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമല്ല. ഇന്നത്തെ തലമുറയില്‍ നല്ലൊരു പങ്കിനും സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയുള്ളതും പൊതു വിഞാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ വിഷയങ്ങളില്‍ താത്പര്യം കുറഞ്ഞുവരുന്നു. പ്രിയ ബ്ലോഗ്‌ സുഹൃത്ത് 'ഇന്ത്യന്‍ സാത്താന്‍' (www.indiansatan.com) ഇതിനെ പറ്റി ഒരിക്കല്‍ എഴുതിയിരുന്നതായി ഓര്‍ക്കുന്നു.

സിനിമ, ക്രിക്കറ്റ്‌, മറ്റു വിനോദ പരിപാടികള്‍ എന്നിവയുടെ അതി പ്രസരത്തില്‍ ഇന്നത്തെ പുതു തലമുറയ്ക്ക് വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കാനും പത്രം വായിക്കാനും എവിടെ നേരം. പത്രം കിട്ടിയാല്‍ നേരെ പോകുന്നത് സ്പോര്‍ട്സ് പേജിലെക്കോ സിനിമാ കോളത്തിലേക്കോ ആണ്.

മറ്റു വാര്‍ത്തകള്‍ വായിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഒരു കാരണവും.

"ഐ ഡോണ്ട് ലൈക് ദിസ്‌ ബ്ലാടി പോളിടിക്സ് "

സിനിമയും ക്രിക്കെട്ടും ഒഴിച്ചു ബാകി എല്ലാം പോളിടിക്സ് ആണെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു ആവോ....

ഇത്തരം ആളുകളാണ് പിന്നീട് അബ്ദുള്‍ കലാമിനെ അബ്ദുള്‍ ഖാദര്‍ എന്ന് വിളിക്കുകയും, സുപ്രീം കോടതി എല്ലാ സംസ്ഥാനത്തും ഉണ്ടോ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്.

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് സ്പോട്സും സിനിമയും വേണ്ട എന്നല്ല. അതോടൊപ്പം തന്നെ മറ്റു വാര്‍ത്തകള്‍ കാണുന്നതിനായി അല്‍പ സമയം മാറ്റി വയ്ക്കുക.

അക്ബര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ കുഞ്ഞമ്മയുടെ മോന്റെ പേര് അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പേര് അറിഞ്ഞിരിക്കുക

പോലീസ് ടെസ്റ്റ് {ബാങ്കളൂര്}

2011-02-27T17:30:00.003+05:30

അങ്ങനെ കുറച്ചു നാളത്തെ തയ്യാറെടുപ്പിന് ശേഷം ഇടുക്കിക്കാരന്‍ പോലീസ് ടെസ്ടിനായി ബാന്ഗ്ലൂര്ക്ക്യാത്രയായി. കൂടെ പിതാശ്രീയും.

ട്രെയിന്‍ തൃശൂര്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ തന്നെ ആളുകളെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ആദ്യമായി പോലീസ് ടെസ്റിന് പോവുന്നതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭയവും, വെയിറ്റ് പൊക്കത്തിനനുസരിച്ച്ഇല്ലാത്തതിന്റെ ഒരു വിഷമവും ഒക്കെയായി അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയാണ്.

അടുത്തിരുന്ന ഒരു മാന്യന്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

ഞാനും ചിരിച്ചു.

പക്ഷെ ആ ചിരി അബദ്ധമായി പോയി എന്ന് പിന്നീട് മനസ്സിലായി.

ആ ചിരിയുടെ ബലത്തില്‍ അയാള്‍ എന്നെ ക്രോസ് വിസ്താരം ആരംഭിച്ചു.

"എങ്ങിട്ടാ...?"

"ബാന്ഗ്ലൂര്‍"

"അവിടെയാ ജോലി..?"

"അല്ല"

"ഓ... പഠിക്കുവാരിക്കും"

"അല്ല... ഒരു ടെസ്റിന് പോകുവാ..."

"എന്തോന്ന് ടെസ്റ്റ്‌...?"

"പോലീസിന്റെ" ‍ ‍

"തനിക്കു തടി അത്ര പോരാ"

മാന്യനായ മനുഷ്യന്‍ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് ആ കമ്പാര്ട്ട് മെന്റിലെ എല്ലാവരെയും ഞാന്‍ പോലീസ്ടെസ്റിന് പോകുവാണെന്ന് അറിയിച്ചു.

എല്ലാവരും കേള്ക്കെ വീണ്ടും ഒരു കമന്റ് : "തടി കുറവാണെങ്കിലും പൊക്കം ആവശ്യത്തിനുള്ളത് കൊണ്ട്ചിലപ്പോ' കിട്ടിയേക്കും

കഷ്ടം... ഇയാള്ക്കൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ.....

പതിനേഴാം തിയതി വൈകുന്നേരം മജെസ്ടിക്കില്‍ എത്തി അവിടെ ഒരു ലോഡ്ജില്‍ താമസിച്ചു. പതിനെട്ടിന്ഫിസിക്കല്‍ ടെസ്റ്റ്‌, പത്തോന്പതിനു മെഡിക്കല്‍ ടെസ്റ്റ്‌. അങ്ങനെയാണ്. അറിയിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അടുത്ത ദിവസം അതിരാവിലെ തന്നെ യെലഹങ്ക അടുത്തുള്ള ബി എസ് എഫ് ട്രെയിനിംഗ് സെന്ററിലെത്തി.

ഏഴുമണിക്കാണ് തുടങ്ങുന്നത്. അവിടെ ഗെയിറ്റിനടുത്ത് മസിലൊക്കെ വീര്പ്പിച്ചു കുറെ എണ്ണങ്ങള്‍.... അത് കണ്ടതെതന്നെ പകുതി കാറ്റ് പോയി. ഈശ്വരാ ഈ മസില്മാന്‍ മാരുടെ കൂടെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ....

എന്തായാലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്നെ പോലെ തടി കുറഞ്ഞ ജവാന്മാര്‍ എത്തി തുടങ്ങി... ആശ്വാസം

അകത്തു കയറി അവര്‍ പറഞ്ഞ കസേരകളില്‍ ഞങ്ങള്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ആകെ എഴുപത്തി

ഒന്പതുപേര്‍. കോട്ടയം ഇടുക്കി എറണാകുളം തൃശൂര്‍ മേഖലകളില്‍ നിന്നുള്ളവരാണ് ആ ദിവസം.
ചിരിച്ചു കളിച്ചു വരുന്ന ഞങ്ങളെ കണ്ടു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മലയാളി ഓഫീസര്‍ പറഞ്ഞു...

"നീ ഒന്നും കൂടുതല്‍ ചിരിക്കണ്ടാ. ഇന്നലെ വന്ന പത്തന്പത് മലയാളികള്‍ ചിരിച്ചു കളിച്ചു വന്നു കരഞ്ഞോണ്ട്പോയി."

"എന്ത് പറ്റി സാര്‍..."

"ആദ്യത്തെ ഐറ്റം ആയിരത്തി അറുന്നൂറു മീറ്റര്‍ ഓട്ടമാണ്. അത് ആറു മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ ഓടി എത്തണം. കൂടുതല്ആളുകളും പുറത്താവുന്നത് ഇതിലാണ്." ' ‍ ‍ ‍ ‍‍ ‍ ‍‍

ദൈവ സഹായം കൊണ്ട് അതില്‍ പുറത്തായില്ല. പക്ഷെ ഈ ഓട്ടം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ആകെ മുപ്പത്തി രണ്ടുപേര്‍. ബാകി എല്ലാവരും ഔട്ട്‌.

കഷ്ടം...

അടുത്തത്‌ നൂറു മീറ്റര്‍ ഓട്ടം
പിന്നെ ലോങ്ങ്‌ ജമ്പ്
അത് കഴിഞ്ഞു ഹൈ ജമ്പ്, പിന്നെ ഷോട്ട് പുട്ട്.
ഇത്രയും കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരുപത്തി എട്ടു പേര്‍...

ഇനി തൂക്കി നോക്കലാണ്... അതായത് ഹൈറ്റും വെയിറ്റും നോക്കല്‍.

ഇടുക്കികാരന് ആവശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ഉള്ളത് ഹൈറ്റ് ആണ്... എന്നാല്‍ ആവശ്യത്തില്‍ കുറവുള്ളത് വെയിറ്റും....

കൂട്ടത്തില്‍ എല്ലാ ഐറ്റത്തിലും മുന്പിലായിരുന്ന മൂന്നു പേര്‍ ഹൈറ്റ് കുറവായതിനാല്‍ പുറത്തായി.

ദൈവത്തിന്റെ സഹായം കൊണ്ട് തൂക്കം അല്പം കുറവായിരുന്നെങ്കിലും അത് ഹൈറ്റില്‍ അട്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ഞാന്‍ ഇന്‍ ആയി....

കൂടെ ഇന്സ്പെക്ടറുടെ ഒരു ഉപദേശവും

"യു പുട്ട് ഓണ്‍ സം വെയിറ്റ്...ഒക്കെ?"

"ഓക്കേ... ഷുവര്‍ സാര്‍..." ‍

അങ്ങനെ അന്നത്തെ കായികാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ബാക്കിയായത് ഇരുപത്തി നാല് പേര്‍.

അടുത്ത ദിവസം മെഡിക്കല്‍ ടെസ്റ്റ്‌.

ഇരുപത്തി നാല് പേരെയും ആശുപത്രി വരാന്തയില്‍ നിരത്തി നിര്‍ത്തി.

ഇടയ്ക്ക് മുറിക്കകത്തും, പിന്നീട് പുറത്തുമായി പലവിധ ടെസ്റ്റുകള്‍.

എന്തായാലും ഈ ടെസ്റ്റുകള്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോളെക്കും 'നാണം' എന്നൊന്ന് ഇല്ലാതായി.

മെഡിക്കല്‍ ടെസ്റ്റിലും പല കാരണങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കുറെ പേര്‍ ഔട്ട്. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ പതിനേഴു പേര്‍ ആ ബാച്ചില്‍ നിന്നും സെലക്ടായി.

ഇനി ഇന്റെര്‍വ്യൂ എന്ന കടമ്പ കൂടി കടക്കണം...

പോലീസ് ടെസ്റ്റ്‌

2011-02-12T20:11:00.001+05:30

ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ആവുക എന്നത് ഇടുക്കിക്കാരന്റെ ജീവിതാഭിലാഷമായിരുന്നു. ചെറുപ്പം മുതല്‍ കണ്ട സുരേഷ് ഗോപി ചിത്രങ്ങള്‍ ഇടുക്കിക്കാരന്റെ ഉള്ളില്‍ ഈ അഭിലാഷം ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു. തോളത്ത് മിനിമം രണ്ടു നക്ഷത്രം എങ്കിലും ഉള്ള പോലീസുകാരന്‍, അതായിരുന്നു സ്വപ്നം. അങ്ങനെ ആശിച്ചു മോഹിച്ചു എഴുതിയ ഒരു ടെസ്റ്റില്‍ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. അത് കൊണ്ട് രണ്ടാമത് ടെസ്റ്റ്‌ എഴുതിയിട്ട് റിസള്‍ട്ട് പോലും നോക്കിയില്ല.

അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ഒരു കത്ത് വരുന്നത്....

എഴുത്ത് പരീക്ഷ പാസായിരിക്കുന്നു.... ഇനി ബംഗ്ലൂര്‍ വച്ചു നടക്കുന്ന ഫിസിക്കല്‍ ടെസ്റ്റും മെഡിക്കല്‍ ടെസ്റ്റും പാസാവണം.

സന്തോഷം....

കത്ത് കിട്ടി അന്ന് രാത്രി തന്നെ എന്റെ ശരീരത്തില്‍ കാക്കി യൂണി ഫോം വന്നു. തോളത്ത് ഈരണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വന്നു, പിന്നെ തലയില്‍ തൊപ്പിയും വന്നു... സ്വപ്നത്തില്‍

ഓട്ടം, ചാട്ടം ഒക്കെ ഇനി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യണം

അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് രാവിലെ എണീക്കാന്‍ തുടങ്ങി...

ഒന്നാം ദിവസം:

ഉറക്കവും ഞാനും തമ്മിലുള്ള കഠിനമായ മല്പിടുത്തത്തിനു ശേഷം രാവിലെ അഞ്ചരയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റു...

വേഗം റെഡിയായി പുറത്തിറങ്ങി. ലിസി - പുല്ലേപ്പടി റോഡിലൂടെ ഓടി പുല്ലേപ്പടി പാലത്തിലെത്തി. കുറെ തടിമാടന്മാര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഓടാന്‍ ഇവനെന്തിന്റെ കേടാ എന്നാ അര്‍ഥത്തില്‍ അവരൊക്കെ എന്നെ നോക്കി. ഒന്ന് പോടേയ് എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ അവരെ പുച്ചത്തോടെ നോക്കി ഞാന്‍ വീണ്ടും ഓടി.

പാലത്തിന്റെ ടോള്‍ ബൂത്ത് കഴിഞ്ഞു അല്പം മുന്‍പോട്ടു പോയപ്പോളാണ് വഴിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മൂന്നാല് നായകളെ കണ്ടത്. അവരെ ബഹുമാനിക്കാതെ വരുന്നത് കണ്ടാവണം അതിലൊരുത്തന്‍ വഴിയില്‍ എന്റെ വട്ടം കയറി നിന്നു.

ഈശ്വരാ... കന്നി മാസം കഴിഞ്ഞല്ലോ .. പിന്നെന്താ ഇവര്‍ക്ക്....

ഓട്ടത്തിന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ചു. പട്ടി സമ്മതിക്കുന്നില്ല... എന്റെ നേരെ നോക്കി മുരണ്ടുകൊണ്ടു നില്‍ക്കുന്നു. അവരുടെ തലവന്‍ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന പട്ടി, അവന്റെ പെര്‍ഫോമന്‍സ് വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ട് അവിടെ കിടക്കുകയാണ്. ദൈവമേ പട്ടികള്‍ക്കും ഗുണ്ടായിസമോ... അടുത്തെങ്ങും ആരുമില്ല.

അങ്ങനെ പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിട്ട് അനങ്ങാതെ നിന്നപ്പോള്‍ പട്ടികള്‍ക്ക് ബോറടിച്ചത് കൊണ്ട് അവര്‍ പോയി. അവര്‍ പോയപ്പോള്‍ ഞാനും വീട്ടില്‍ പോയി. അങ്ങനെ ട്രെയിനിംഗ് ഒന്നാം ദിവസം പൊഹ…

രണ്ടാം ദിവസം :

ഇന്നലെ പട്ടി കുളമാക്കി. ഇന്നെങ്കിലും മര്യാദയ്ക്ക് ഓടണം. അതുകൊണ്ട് റൂട്ട് മാറ്റി പിടിച്ചു. അല്പം ഇടവഴിയിലൂടെ ഒക്കെ ഓട്ടം. സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് ഇല്ലാത്ത ഏതൊക്കെയോ വഴികളിലൂടെ ഓടി.

കുറച്ചങ്ങു ചെന്നപ്പോഴാണ് എന്റെ പിറകെ ഒരു ബുള്ളറ്റ് (ബൈക്ക് ) വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം. പാവങ്ങള്‍ എന്നെ ഓവര്‍ ടേക്ക് ചെയ്തോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഓട്ടം റോഡിന്റെ വശത്തേക്കാക്കി. എന്നിട്ടും അവര്‍ പോകുന്നില്ല. എന്റെ ഓട്ടത്തിന് അത്ര സ്പീഡോ...? ഇടുക്കിക്കാരന്റെ ഏതെങ്കിലും ആരാധകര്‍ ആയിരിക്കും. മീറ്റ്‌ ചെയ്തു കളയാം എന്നി് കരുതി ഓട്ടം നിര്‍ത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

കര്‍ത്താവേ പോലീസ്...!!!

"എന്താടോ ഇവിടെ കാര്യം...?"

"അത് പിന്നെ സാര്‍... ഞാന്‍ ഓടി എക്സര്‍സൈസ് ചെയ്യുവാ..."

"അതിനു ഓടി കുറയ്ക്കാന്‍ മാത്രം തടിയൊന്നും ഈ ശരീരത്തില്‍ ഇല്ലല്ലോ...."

"അത് പിന്നെ ഹൃദയത്തിന് നല്ലതല്ലേ... അതാ..."

പോലീസുകാരന്‍ ഒന്നിരുത്തി മൂളി...

പിന്നെ, പേര്, അഡ്രസ്‌, ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പനി, അങ്ങനെ എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. കൂടെ ഒരു ഉപദേശവും

"ഓടുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം, അതൊക്കെ വല്ല സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് ഉള്ള സ്ഥലത്തൂടെ."

"ഒക്കെ സാര്‍..."

അങ്ങൊരു പറഞ്ഞത് സത്യം... വല്ലവരും 'കള്ളന്‍' എന്ന് വിളിച്ചു കൂവിയാല്‍, എന്തായി അവസ്ഥ....

അങ്ങനെ പോലീസുകാരന്റെ ഉപദേശത്തോടെ അന്നത്തെ പ്രാക്ടിസ് മതിയാക്കി.

മൂന്നാം ദിവസം:

എന്നും കവര്‍ പാല്‍ കുടിച്ചു മടുത്തപ്പോഴാണ് ഒറിജിനല്‍ പാല്‍ കുടിക്കണം എന്ന് തോന്നിയത്. ഇവിടെ അടുത്തു ഒരു വീട്ടില്‍ അത് കൊടുക്കുന്നുണ്ടെന്നു കേട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ അന്ന് കാത്തു നിന്നു ചേച്ചിയെ കണ്ടു പിടിച്ചു.

"വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്കു വാ... നോക്കട്ടെ"

ചേച്ചി വല്യ തിരക്കിലാണ്. അത് കൊണ്ട് സ്ഥലം ഒക്കെ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി.

വൈകുന്നേരം ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ അല്പം വൈകി. ഒരു ഏഴു ഏഴര ഒക്കെ ആയിക്കാണും. എന്തായാലും പോയി കളയാം എന്ന് കരുതി.

വീടിന്റെ മുന്‍പില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ആരെയും കാണാനില്ല. ഒന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചു

"ചേച്ചിയേ...."

നോ റെസ്പോണ്‍സ്

"ചേച്ചിയെ പൂയ്..."

തൊട്ടടുത്തുള്ള ബാത്ത് റൂമില്‍ നിന്നും കുളി കഴിഞ്ഞ വേഷത്തില്‍ ചേച്ചി ഇറങ്ങി വന്നു (തെറ്റി ധരിക്കരുത്... ചേച്ചിക്ക് 55-60 വയസു വരും)

"ആരാ...?"

"അല്ല ചേച്ചീ....ഞാന്‍ രാവിലെ പാലിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. സോറി, ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ അല്പം താമസിച്ചു പോയി. അതാ വൈകിയത്"

"ഫാ...!!!"

ഒറ്റ ആട്ടായിരുന്നു.

"നായിന്റെ മോനെ പാതിരാത്രീല്‍ ആണോടാ അവന്റെ ഒരു പാല്. "

"അല്ല ചേച്ചീ സമയം ഏഴു മണി...."

പിന്നെ ആ തിരുവായില്‍ നിന്നും നിര്‍ഗളിച്ചത് മധുരമൂറുന്ന ചില തേന്‍ മൊഴികള്‍ ആയിരുന്നു....

വേഗം തന്നെ പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോള്‍ പുറത്തു നിന്ന ഒരു ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

"മോനല്ലാതെ ആരേലും ഈ സമയത്ത് അവിടെ പോകുമോ... അവള്‍ക്കു ആറു മണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഫുള്‍ തണ്ണിയാ"

അങ്ങനെ രാവിലെ ഓടുന്നതിലും വേഗത്തില്‍ ഓടി വീട്ടില്‍ എത്തി. എനിക്ക് കവര്‍ പാല് തന്നെ മതി....

അങ്ങനെ സംഭവ ബഹുലമായ മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇപ്പോള്‍ വലിയ കുഴപ്പങ്ങള്‍ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാതെ പോകുന്നു. വരുന്ന 18 ഉം 19 ഉം ടെസ്റിന് പോകും അതിന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍ പിറകെ.....

ഇന്നാരെയാണോ കണി കണ്ടത് ഈശ്വരാ...!!

2010-11-30T14:32:00.002+05:30

ഈ കണി കാണുക എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് പോലുള്ള അന്ധ വിശ്വാസങ്ങളില്‍ ഇടുക്കിക്കാരന് തീരെ വിശ്വാസമില്ല. എന്നാലും ഇന്നത്തെ ദിവസം... എന്റമ്മോ... അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോവാന്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായിരിക്കുകയാണ്.

ഒക്കെ തുടങ്ങുന്നത് രാവിലത്തെ കുളിയോടെയാണ്. എല്ലാ ദിവസവും ആദ്യം കുളിക്കുന്ന ഞാന്‍ ഇന്ന് അവസാനം ആയിപ്പോയി. ലക്സ് സോപ്പ് നന്നായി പതച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോളാണ് പണ്ടാരമടങ്ങാന്‍ വെള്ളം തീര്‍ന്നത്. റൂമിലാനെങ്കില്‍ വേറെ ആരും ഇല്ല. ഭിത്തിയില്‍ ഇരുന്നു അത്രയും നേരം എന്റെ കുളി സീന്‍ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന പല്ലി 'നിനക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണമെടാ' എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ ഒരു നോട്ടം. പല്ലിയെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്നും കുളിക്കാന്‍ കയറുമ്പോള്‍ അതിന്റെ മേത്ത് രണ്ടു കപ്പ്‌ വെള്ളം എങ്കിലും ഒഴിച്ചു ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതല്ലേ.

പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാ... 'ചോട്ടാ മുംബൈയില്‍ ' സിദ്ദിക്കിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടുപോകുന്നത് പോലെ ദേഹം നിറയെ സോപ്പ് പതയുമായി വീടിനു പുറത്തിറങ്ങി മോട്ടോര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു.

താമസിച്ചു പോയതുകൊണ്ട് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ്‌ ഫാസ്റ്റാക്കാം എന്ന് കരുതിയാണ് ഹൈകോര്‍ട്ട് ബസ് സ്റൊപ്പിനു പിറകിലുള്ള തട്ട് കടയില്‍ പോയത്. പഴം ബോളിയും ചായയും കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍. എന്നെ കണ്ടതും ' ഡാ രാജേഷേ...' എന്ന് വിളിച്ചു അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു.

രാജേഷോ...?

എന്റെ പേര് എപ്പോഴാണോ മാറ്റിയത്... ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ

പാവം ആള് മാറിയതാവും.

'അതേയ് ചേട്ടാ.. ഞാന്‍ രാജേഷ്‌ അല്ല. '

പുള്ളി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു

ഒരു കഞ്ചാവ് അടിക്ടിന്റെ എല്ലാ ലുക്കും ഉണ്ട്.

പെട്ടന്നാണ് പുള്ളി തന്റെ സ്വഭാവം ഇറക്കിയത്.

'ഒരു അമ്പതു രൂപ തന്നെടാ രാജേഷേ...'

'ചേട്ടാ ഞാന്‍ രാജേഷ്‌ അല്ലെന്നു പറഞ്ഞില്ലേ...?'

വീണ്ടും മൌനം

'എന്നാല്‍ ഒരു പത്തു രൂപ താടാ...'

'സോറി എന്റെ കയ്യില്‍ ഇല്ല..'

'ഒരു പത്തു രൂപ തരാത്ത നീ എന്ത് സുഹൃത്താടാ'

അയാളുടെ അലര്‍ച്ച കേട്ട് അവിടെ നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പഴം വിഴുങ്ങിയപോലെ നിന്നും. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ വായിലിരുന്ന പഴം ബോളി ചവയ്ക്കാതെ തന്നെ ഇറങ്ങി പോയി

വീണ്ടും മൌനം

'അഞ്ചു രൂപ...'

പിച്ചക്കാരന്‍... ഉണ്ടായിരുന്ന അഞ്ചു രൂപ കൊടുത്ത് ഒഴിവാക്കി. അതും വാങ്ങി അയാള്‍ പോയി.

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പൈസ കൊടുക്കുമ്പോള്‍ കടക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു.

'സാറിനൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ. അവന്‍ ഇവിടുത്തെ നമ്പര്‍ വണ്‍ കണ്ചാവാ. ഇതവന്റെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാ.'

'തെണ്ടീ... അത് അപ്പൊ പറഞ്ഞു കൂടാരുന്നോ... നാണം കേട്ടത് മിച്ചം.’

അങ്ങനെ ഓഫിസിലേക്ക്

അവിടെ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ മറ്റു പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഓഫിസിലെ പണി ഒരു വിധം തീര്‍ത്ത്‌ സര്‍വ റിലെയും പോയി ആണ് പോണേക്കര ബസില്‍ കയറിയത്.

പതിവില്ലാതെ ഏറ്റവും ബാക്കില്‍ സീറ്റ് കിട്ടി.

വണ്ടി നീങ്ങി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് എന്റെ അടുത്തിരുന്ന ഒരു മൊട്ട തലയന്‍ എന്റെ കയ്യിലെ സൊനാറ്റ വാച്ചിലേക്കും അയാളുടെ കയ്യിലെ വാച്ചിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

ഞാന്‍ അയാളെ നോക്കി എന്ന് മനസിലായപ്പോള്‍ അയാള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തമിഴ് കലര്‍ന്ന ഇംഗ്ലിഷില്‍

‘Good that you are using an Indian watch…’

ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

‘I am also using Indian watch”

‘That’s very good’
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

‘തമ്പീ നാന്‍ എതുക്ക്‌ ഇന്ത്യന്‍ വാച് യൂസ് പണ്ണത് എന്ന് ഉനക്ക് തെരിയുമാ. .?’

ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ഇയാള്‍ക്ക് അല്പം ലൂസ് ഉണ്ടോ എന്ന് ഒരു ഡൌട്ട്

'എന്നുടെ ബ്രദര്‍ എനക്ക് അമേരിക്കാവില്‍ നിന്ത് ഒരു വാച്ച് ഗിഫ്റ്റ് പണ്ണിയാച്ച്. ആനാല്‍ അതുക്കുല്ലേ

അമേരിക്കന്‍ ടൈം മട്ടും ഇറുക്ക്‌. '

'കര്‍ത്താവേ... അതെന്തു വാച്ച്"

'ആനാല്‍, ഇന്ത്യന്‍ വാച്ചില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ടൈം മട്ടും ഇരുക്ക്‌ '

കര്‍ത്താവേ... ഇയാള്‍ക്ക് മുട്ടന്‍ പ്രാന്താ

കുറച്ചു നേരം അയാളെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു.

പുള്ളി വിടുന്നില്ല. ലോകത്തിലുള്ള സര്‍വതിനെയും പറ്റി ഈ യാത്രയില്‍ സംസാരിക്കും എന്ന് തോന്നി.
പക്ഷെ ഇതൊരുമാതിരി വട്ട്

കലൂര്‍ സ്ടാന്റില്‍ എന്റെ അടുത്തിരുന്ന മറ്റൊരാള്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അല്‍പ്പം നീങ്ങിയിരുന്ന് എന്റെയും ആ വട്ടന്റെയും ഇടയില്‍ ഇരിക്കാന്‍ ഒരാളെ ക്ഷണിച്ചു. അയാള്‍ പറഞ്ഞു

'അവിടെ ഇരിക്കുന്നതിലും ഭേദം നില്ക്കുന്നതാ...'

അയാള്‍ പറഞ്ഞത് ന്യായം

മൊബൈല്‍ എടുത്തു എസ് എം എസ് വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നിട്ടും അയാള്‍ വിടുന്നില്ല. ഒബാമയെ പറ്റി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നു. പണ്ടാരം അടങ്ങാന്‍ ഇയാള്ക്കൊന്നു മിണ്ടാതിരുന്നു കൂടെ.

സഹിക്കാനാവാതെ ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുന്നു. ഒറ്റ ഇടിക്കു അയാളുടെ ചാമ്പങ്ങാ മൂക്ക് തകര്‍ക്കാനുള്ള കലി വരുന്നുണ്ട്.

ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചതു കണ്ടാവാം അയാള്‍ അയാളുടെ ഇടതു വശത്തിരുന്ന ആളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

'എച്ച് എം ടി വാച്ചാണ്‌ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല വാച്ച് '

അയാള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

ഇനി അവരായി അവരുടെ പാടായി എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുന്നു

വലിയ ഒരു ബഹളം കേട്ടാണ് കണ്ണ് തുറന്നത്. നോക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ വട്ടന്റെ കോളറിനു പിടിച്ചു വലിക്കുകയാണ്‌ മറ്റെയാള്‍.

'ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തൂ...'

അയാളുടെ അലര്‍ച്ച കേട്ട് വണ്ടി നിന്നു.

ആ മാന്യദേഹം വട്ടന്റെ കോളറിനു പിടിച്ചു വണ്ടിയില്‍ നിന്നും വലിച്ചിറക്കി. അയാള്‍ തിരിച്ചു ബസില്‍ കയറി വണ്ടി പോട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു. വണ്ടി നീങ്ങി.

'മനുഷ്യന്റെ ചെവി തിന്നുന്നതിനും ഒരതിരില്ലേ...'

ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

വട്ടന്‍ അപ്പോഴും വഴിയില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്തായാലും ഇന്ന് സംഭവബഹുലമായ ഒരു ദിവസം തന്നെ ആയിരുന്നു

കണി കണ്ടതിന്റെ ആണോ ആവോ...!!

സിനിമാ നിരൂപണം: ഗുസാരിഷ്

2010-11-28T12:45:00.001+05:30

ഗുസാരിഷ് കണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇല്ല എന്ന മറുപടിയാണ് കൂട്ടുകാര്‍ മിക്കവരും പറഞ്ഞത്. ഹൃതിക് റോഷന്റെ കഴിഞ്ഞ പടം കൈറ്റ്സ് അത്ര അങ്ങ് വിജയിക്കാത്തത് ആവാം കാരണം. എന്തായാലും കണ്ടു കളയാം എന്ന് കരുതിയാണ് എറണാകുളം ശ്രീധര്‍ തിയേറ്ററില്‍ സെക്കണ്ട് ഷോ കാണാന്‍ പോയത്. ബാല്‍ക്കണിയില്‍ പത്തോ ഇരുപതോ പേര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ ഇരുന്ന ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് സര്‍ക്കിളില്‍ ഞാന്‍ അടക്കം എട്ടു പേര്‍. അങ്ങനെ പടം തുടങ്ങി.

പ്രമേയം

യൂതനേസിയ അഥവാ ദയാവധം: ഇതാണ് ഈ സിനിമയുടെ പ്രമേയം. ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയില്‍ ആദ്യമായി ആണോ ഈ പ്രമേയം എന്ന് സംശയമുണ്ട്‌. പ്രശസ്തനായ ഒരു മജീഷ്യന്‍ ആയിരുന്ന ഈതന്‍ (ഹൃതിക് റോഷന്‍)ഒരുആക്സിടന്റില്‍ പെട്ട് ശരീരം തളര്‍ന്നു കിടപ്പിലായ വ്യക്തിയാണ്. അയാളെ പരിചരിക്കുന്ന നഴ്സ് ആയി സോഫിയ (ഐശ്വര്യാ റായി ബച്ചന്‍).അപകടത്തില്‍ കഴുത്തിനു കീഴെ ചലനശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു എങ്കിലും അംഗവൈകല്യം ഉള്ള മറ്റു ആളുകള്‍ക്ക് പ്രചോദനമായി ഷോകളും സ്വന്തമായി ഒരു റേഡിയോ സ്റെഷനും നടത്തുന്നു.

പതിനാലു വര്‍ഷമായി ചികിത്സകള്‍ തേടിയിട്ടും, ഇനിയും ഒരു പുരോഗതിയും ഇതില്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം വിധി എഴുതിയ അവസ്ഥയില്‍ ഈതന്‍ മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തന്റെ സഹനത്തിന് ഒരു അറുതി ഉണ്ടാവാന്‍ വേണ്ടി ഈതന്‍ തന്റെ സുഹൃത്തും അഭിഭാഷകയുമായ ഷെര്‍നാസ് വഴി കോടതിയെ സമീപിക്കുകയാണ്. തുടര്‍ന്ന് നടക്കുന്ന വാദപ്രതിവാദങ്ങളും പ്രതികരണങ്ങളും ആണ് ഈ സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം

അഭിനയം

ബോളിവുഡില്‍ ഡാന്‍സിന്റെ രാജകുമാരന്‍ ആയ ഹൃതിക് റോഷന്‍ ശരീരം തളര്‍ന്ന ആളായി ആണ് അഭിനയിക്കുന്നതെങ്കിലും അല്പം ഡാന്‍സും ഈ സിനിമയിലുണ്ട്. ഹൃതിക്കിന്റെ അഭിനയ ജീവിതത്തിലെ മികച്ച സിനിമകളില്‍ ഒന്നായിരിക്കും ഗുസാരിഷ്. നഴ്സ് ആയി അഭിനയിച്ച ഐശ്വര്യാ റായിയും അഭിനയ മികവു പുലര്‍ത്തി. കണ്ണുകളിലും മുഖത്തും വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും ടയലോഗുകളെ കടത്തിവെട്ടുന്നവയാണ്. ഡോക്ടര്‍, വക്കീല്‍, ഹൃതിക്കിന്റെ ശിഷ്യന്‍, തുടങ്ങി എല്ലാ നടീ നടന്മാരും തങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങളോട് നീതി പുലര്‍ത്തി.

മൊത്തത്തില്‍

സിനിമ എന്നാല്‍ ഇടി, പാട്ട്, സെക്സ് എന്നൊക്കെ കരുതുന്നവര്‍ക്ക് ഈ സിനിമ പറ്റില്ല. കാരണം ഇതില്‍ ഇടി ഇല്ല, സെക്സ് ഇല്ല, ത്രില്ലടിപ്പിക്കുന്ന രംഗങ്ങള്‍ ഇല്ല. നല്ല സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആളുകള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഈ സിനിമയെ ഇഷ്ടപ്പെടും

നന്നായി ചിത്രീകരിച്ച സിനിമ എന്നതിലുപരി, യൂത്തനേഷിയ (ദയാവധം) എന്ന വിഷയത്തിന്റെ ധാര്‍മികതയെ പറ്റി ചിന്തിക്കാനുള്ള അവസരം കൂടിയാണ് ഈ സിനിമ. ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശവും അധികാരവും ഒരു മനുഷ്യനുള്ളത് പോലെ, മരിക്കാനും അവകാശം ഉണ്ടോ എന്ന് ഈ സിനിമ അവലോകനം ചെയ്യുന്നു. വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിനു ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന അവസ്ഥയില്‍, സ്വന്തം വേദനകളെ മറക്കാന്‍, ഒരു രോഗി സ്വമനസ്സാല്‍ പൂര്‍ണ ബുദ്ധിയോടെ ആഗ്രഹിച്ചാല്‍, അതിനെ നിയമം മൂലം തടയേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന ചിന്താശകലം പ്രേക്ഷകന്റെ മനസിലേക്ക് ഇട്ടുതരികയാണ് സഞ്ജയ്‌ ലീല ഭന്‍സാലി. ദയാവധത്തെ ശക്തമായി എതിര്‍ക്കുന്ന പബ്ലിക് പ്രോസിക്യൂട്ടറെ ഒരു മിനിറ്റ് പെട്ടിയില്‍ അടച്ചു തന്റെ സഹനത്തിന്റെ കാഠിന്യം മനസിലാക്കി കൊടുക്കുന്ന സീന്‍ വളരെ ഹൃദ്യമാണ്. ദയാവധത്തിനെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടുകള്‍ ഉള്ള കത്തോലിക്കാ സഭയും, മറ്റു സംഘടനകളും ഈ വിഷയത്തില്‍ ഇനിയും കൂടുതല്‍ പഠനങ്ങള്‍ നടത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു

ഒരു പൌരബോധത്തിന്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക്

2010-11-05T12:39:00.002+05:30

ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കാനായി ഓഫീസില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയതായിരുന്നു ഇടുക്കിക്കാരന്‍. ഹൈകോര്‍ട്ട് ജങ്ങ്ഷനില്‍ റോഡ്‌ ക്രോസ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് അത് കണ്ടത്. അപ്പുറത്ത് ഫുട്പാത്തില്‍ നിന്ന ഒരു പാവം വല്യപ്പന്‍ തല കറങ്ങി ഒറ്റ വീഴ്ച്ച

‘ഡും’

വീണു കിടന്ന അദ്ദേഹത്തെ മകന്‍ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാള്‍ എടുത്തുയര്‍ത്താന്‍ നോക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ നടക്കുന്നില്ല.

വഴിയെ പോകുന്നവരെല്ലാം അത് നോക്കിയ ശേഷം നടന്നു പോകുന്നു

പൌരബോധമില്ലാത്ത മലയാളീസ്

ഇവരുടെ ഒക്കെ അച്ഛനാണ് ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നതെങ്കിലോ...

പണ്ടേ പൌരബോധം അല്പം കൂടുതലായ ഇടുക്കിക്കാരന്‍ അവരുടെ അടുത്തേക്ക്‌ ചെന്നു മകനോട്‌ ചോദിച്ചു

'എന്ത് പറ്റി ചേട്ടാ...?'

'തല കറങ്ങി വീണു'

'എവിടാ വീട്...?'

'വൈപ്പിന്‍'

അത്രയും ചോദിച്ചതിനാല്‍ ആവണം, അയാള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു

'ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു തരുമോ?'

'അതിനെന്താ'

ഓട്ടോ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ഭീമന്‍ രഘു പോലെ ഒരു ഡ്രൈവര്‍.

'ചേട്ടാ ഒന്ന് വൈപ്പിന്‍ വരെ പോകണം'

അയാള്‍ എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി

'എനിക്കല്ല, അവിടെ ഒരാള്‍ തല കറങ്ങി വീണു. കൂടെ ഒരാളൂടെ ഉണ്ട്.'

അത് കേട്ടപ്പോഴേ അയാള്‍ക്ക്‌ ഒരു മടി. എന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അയാള്‍ എന്റെ കൂടെ വന്നു.

തിരിച്ചെത്തി ഞാനും മറ്റെയാളും കൂടി അയാളെ എടുത്തുയര്‍ത്താന്‍ നോക്കി
കണ്ണടച്ചു കിടന്നിരുന്ന അയാള്‍ കണ്ണുകള്‍ പാതി തുറന്നു

' ഏതു പൂ*** മോനാടാ എന്നെ പോക്കുന്നെ...?'

അയാളുടെ ശബ്ദം ഹൈക്കോടതിയെ വരെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു

'നീയൊക്കെ എന്നെ ഒരു മൈ*** ഉം കാണിക്കില്ല'

ഈശ്വരോ....!!!
പാമ്പിനെയാണോ എടുത്തു തലയില്‍ വച്ചത്....!!

അപ്പന്‍ തനി സ്വഭാവം ഇറക്കിയപ്പോള്‍ മകന്‍ വളിച്ച ഒരു ഇളി പാസാക്കി

അപ്പോഴേയ്ക്കും കാര്യങ്ങള്‍ കൈ വിട്ടു പോയിരുന്നു. തല ഉയര്‍ത്തി നോക്കിയ ഞാന്‍ കണ്ടത് എനിക്ക് ചുറ്റും ജനസാഗരം...!!

ഇത്രയും നേരം ഇല്ലാതിരുന്ന ഈ തെണ്ടികള്‍ ഒക്കെ എവിടുന്നു വന്നു. അല്ലേലും അയാളുടെ ഒച്ച അത്രയ്ക്കും ആയിരുന്നല്ലോ.

ആള് ചത്തു കിടന്നാലും ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല. ആരെങ്കിലും ഇടപെട്ടു എന്ന് മനസ്സിയാലാല്‍ പിന്നെ കാഴ്ച കാണാന്‍ വട്ടം കൂടി നില്‍ക്കും. എന്തൊരു ജനത...

മകന്‍ അച്ഛനെ ഓട്ടോയില്‍ കയറ്റാന്‍ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കി. നടന്നില്ല
അയാളുടെ തെറിയും ബഹളവും കണ്ടു ആളുകള്‍ രസിക്കുകയാണ്. കഷ്ടകാലത്തിന് ഞാനതില്‍ പെട്ടും പോയി.

ഇത്രയും ആയപ്പോള്‍ ഓട്ടോക്കാരന്‍ ഇറങ്ങി എന്നോട് ചൂടായി

'താന്‍ വിളിച്ചിട്ടല്ലേ ഞാന്‍ വന്നത്. ഇങ്ങനെ ഉള്ള പുലിവാലുകളെ ഒക്കെ കയറ്റാനാണോ താന്‍ എന്നെ വിളിച്ചത്?'

ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

'എനിക്ക് വേറെ രണ്ടു നല്ല ഓട്ടം വന്നതാ...നീ കാരണം എല്ലാം പോയി. എന്റെ ടൈം കളഞ്ഞത്നു പത്തു രൂപ എടുക്കടാ'

ഓട്ടോക്കാരന്‍ അലറി

വേഗം പത്തു രൂപ എടുത്ത് കൊടുത്തിട്ട് അവിടുന്ന് മുങ്ങി. പോണ വഴിയില്‍ ഒരു ഓഞ്ഞ വക്കീല്‍ ചോദിക്കുവാ

'ആരാ അത് അച്ഛനാണോ...?

'ഫ്ഫ പന്ന നാറീ... എന്റെ അപ്പന്‍ ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ലടാ...' എന്ന് പറയണമെന്ന് തോന്നി. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

അതിലെ പോയ പെണ്‍പിള്ളേരൊക്കെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു

അല്ലേലും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യാമെന്ന് വച്ചാല്‍ ഇങ്ങനെയാ.

പുലിവാല് കല്യാണം (മൊബൈല് വേര്ഷന്)

2010-10-13T12:11:00.003+05:30

ബാബു നാട്ടിലെ ഒരു താരമാണ്. കൂടെ പഠിച്ച എല്ലാവരും ഏഴിലും എട്ടിലും ഒക്കെ എത്തിയപ്പോഴും തന്റെ പഠന മികവുകൊണ്ട് ബാബു അപ്പോഴും രാജപുരത്തെ എല്‍ പി സ്കൂളില്‍ തന്നെ കിടന്നു. ഈ പ്രതിഭയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ബാബുവിന്റെ പിതാവ് വര്‍ക്കി മകനോട്‌ ഇനി മുതല്‍ പടിപ്പു നിര്‍ത്തി പശുവിനെ തീറ്റാനും പെരിയാറ്റില്‍ മണല്‍ വാരാനും തന്നെ സഹായിക്കാന്‍ ഉത്തരവിട്ടു.

ബാബു ഒരു പ്രതിഭയാണെന്ന് പറയാന്‍ പല കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. സ്കൂളിനു പുറകിലെ ശിവദാസ് ചേട്ടന്റെ റബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മുവാണ്ടന്‍ മാവില്‍ അന്ന് കയറാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരേ ഒരാള്‍ ബാബുവാണ്. കാരണം ശിഖരങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞ ആ മാവില്‍ നിറയെ നീറുകളുടെ ശല്യമാണ്. ഇത് പേടിച്ചു എല്ലാവരും അങ്ങനെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഏതെങ്കിലും തരുണീമണി 'ഡാ ബാബൂ, ഒരു മാങ്ങാ പറിച്ചു താടാ' എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മാവില്‍ പറന്നു കയറി ശിഖരം കുലുക്കി മാങ്ങാ മുഴുവന്‍ താഴത്തിടുന്ന പ്രതിഭ. പക്ഷെ തരുണീ മണികള്‍ ആരെങ്കിലും പറയണം എന്ന് മാത്രം.

ബാബുവിന്റെ എക്കാലത്തെയും സങ്കടം തന്റെ ശരീര പ്രകൃതിയാണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഉപ്പുമാങ്ങാ ഭരണി കരി ഓയിലില്‍ മുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു രൂപം.

അങ്ങനെ നാലാം ക്ലാസും ഗുസ്തിയുമായി ബാബു അപ്പനെ സഹായിക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. അങ്ങനെ ബാബു മണല്‍വാരല്‍, വാര്‍ക്കപ്പണി എന്നിവയുടെ ജ്ഞാനത്തിലും, പ്രായത്തിലും ദൈവത്തിന്റെയും നാട്ടുകാരുടെയും പ്രീതിയിലും വളര്‍ന്നു വന്നു.

യുവാവായി വളരുന്തോറും തന്റെ കറുത്ത നിറവും പോക്കക്കുറവും ബാബുവിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഫെയര്‍ ആന്‍ഡ്‌ ലവ്ലി മുതല്‍ ഒരു മാതിരിപ്പെട്ട എല്ലാ സൌന്ദര്യ വര്‍ദ്ധക വസ്തുക്കളും പരീക്ഷിച്ചെങ്കിലും, ബാബു ബാബുവായി തന്നെ തുടര്‍ന്നു

തന്റെ കറുപ്പ് നിറമല്ല ബാബുവിന്റെ സങ്കടം. വെളുത്തു സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയെ വിവാഹം കഴിക്കണം എന്നതാണ് ബാബുവിന്റെ ജീവിതാഭിലാഷം. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ കറുത്തു പെടച്ചിരിക്കുന്ന തന്നെ കെട്ടാന്‍ ഏതു വെളുത്ത പെണ്ണ് വരാനാണ്. ഐശ്വര്യാ റായിയുടെ അത്രയൊന്നും ഗ്ലാമര്‍ വേണ്ടെങ്കിലും മീരാ ജാസ്മിനെ എങ്കിലും പോലെയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെയാണ് ബാബു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ബാബുവിന് എങ്ങനെയോ സൌമ്യ എന്നാ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ കിട്ടിയത്. തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള ഒരു സുന്ദരിയാണത്രെ സൌമ്യ. ജീവിതത്തില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ നേരിട്ട് വളയ്ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും ഫോണിലൂടെ എങ്കിലും വളച്ചു ആ സുന്ദരിയെ സ്വന്തമാക്കണം എന്ന് ബാബു ഉറപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ എല്ലാ മൊബൈല്‍ പൂവാലന്മാരെയും പോലെ നമ്പര്‍ തെറ്റി വിളിച്ച രീതിയില്‍ സൗമ്യയെ വിളിച്ചു. കുറച്ചു ദിവസത്തെ പ്രയത്നത്തിനു ശേഷം ബാബു വലിച്ച ലൈന്‍ കമ്പി സൌമ്യ തന്റെ പോസ്റ്റില്‍ വലിച്ചു കെട്ടി

ദിവസവും അവര്‍ തമ്മില്‍ ഫോണ്‍ വിളി തുടങ്ങി. വൈകിട്ട് വാര്‍ക്ക പണി കഴിഞ്ഞു വന്നാല്‍ തുടങ്ങുന്ന ഫോണ്‍ വിളി രാവേറെ നീണ്ടു പോകും.

ബാബു പതിയെ ഇക്കാര്യം തന്റെ കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു. കറുമ്പന്‍ ബാബുവിന് ലൈന്‍ ആയ കാര്യം കൂട്ടുകാര്‍ വീട്ടുകാരോടും, വീട്ടുകാര്‍ കുടുംബശ്രീ എന്ന മാധ്യമം വഴി നാട്ടിലും പാട്ടാക്കി.

അങ്ങനെ ബാബു-സൌമ്യ എന്ന പേര് ദിലീപ്-മഞ്ജു വാര്യര്‍, അല്ലെങ്കില്‍ അഭിഷേക് ബച്ചന്‍- ഐശ്വര്യ റായി എന്ന പോലെ നാട്ടില്‍ വളര്‍ന്നു. ബാബു ആരെ ഫോണ്‍ വിളിക്കുന്നത്‌ കണ്ടാലും ആളുകള്‍ ചോദിക്കും.

'ബാബൂ, സൌമ്യ ആണോടാ...?"

തെല്ലു നാണത്തോടെ ബാബു മൂളും

'മ്....'

ബാബു ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഐഡിയാ കമ്പനി കേരളത്തില്‍ വളര്‍ന്നു വന്നതെന്ന് വരെ ആളുകള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം പെരിയാറ്റില്‍ ചൂണ്ട ഇട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ബാബുവിന്റെ ഫ്രണ്ട് സിജോയാണ് ചോദിച്ചത്

'ഡാ ബാബൂ, നിന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ഈ പറയുന്ന സൌമ്യ വെളുത്തതാണോ?'

അന്ന് രാത്രി തന്നെ ബാബു അവളെ വിളിച്ചു സംശയം തീര്‍ത്തു

എല്ലാ സംശയങ്ങളും

'മോള്‍ടെ കളറെന്താ...?'

'വെളുപ്പ്'

ഹോ ആശ്വാസം

'മുടി ?'

'കുണ്ടിക്ക് താഴെ വരെ'

സന്തോഷം

'കാണാന്‍ ആരെപ്പോലെ ഇരിക്കും?'

'കാവ്യാ മാധവനെ പോലെ..'

ബാബുവിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു കോരിത്തരിപ്പ് ഉണ്ടായി.

'ചേട്ടനോ?'

'ഞാനും നന്നായി വെളുത്തിട്ടാ'

അത് പറയുമ്പോള്‍ ബാബു തന്റെ കറുത്ത കാലില്‍ ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു

‘ചേട്ടനെ കാണാന്‍ എങ്ങനെ?’

'ജയസൂര്യയെ പോലെ'

അന്ന് മുതല്‍ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ കാവ്യാ മാധവനെ സ്വപ്നം കണ്ടു ബാബുവും, ജയസൂര്യയെ സ്വപ്നം കണ്ടു സൌമ്യയും സന്തോഷിച്ചു.

അങ്ങനെ മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സൌമ്യ ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ കാര്യം ബാബുവിനെ അറിയിച്ചു. അവളുടെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്നെ എത്രയും പെട്ടന്ന് രെജിസ്ടര്‍ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അമ്മാവന്റെ മകന്‍ കെട്ടും എന്ന്.

നടുക്കത്തോടെയാണ് ബാബു ഇത് കേട്ടത്. കാവ്യാ മാധവന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളാണ് ബാബുവിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടി എത്തിയത്. എന്തായാലും തന്റെ തങ്കക്കുടത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ബാബുവിനെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് അവളെയുമായി ഒളിച്ചോടാന്‍ ബാബു തീരുമാനിച്ചു.

ഏതൊരു പ്രണയത്തിനും മുന്‍പോട്ടു പോകണമെങ്കില്‍ വീട്ടുകാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും എസ് എം എസ് അത്യാവശ്യമാണല്ലോ. വീട്ടുകാര്‍ക്കും നാട്ടുകാര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന പ്രണയം ആയതുകൊണ്ട് ബാബുവ്ന്റെ സൈഡില്‍ കുഴപ്പമില്ല. അതുകൊണ്ട് അടുത്ത ശുഭദിനത്തില്‍ തിരുവന്തോരത്തു പോയി അവളെയും അടിച്ചെടുത്തു വരാന്‍ ബാബു പ്ലാനിട്ടു.

ബാബുവിന്റെ അപ്പന്‍ വര്‍ക്കി ചേട്ടന്‍, ഉറ്റ സ്നേഹിതന്‍ സിജോ, നാട്ടില്‍ വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലാതെ കലുങ്കില്‍ ഇരുന്നു വെടി പറഞ്ഞും, പെണ്ണുങ്ങളെ കമന്റ് അടിച്ചും, ചുണ്ടില്‍ ഹാന്‍സ് വച്ചും സമയം കളയുന്ന അന്തപ്പന്‍, വാവച്ചന്‍ എന്നിവരെയും കൂട്ടി സാബു തിരുവനന്തപുരത്തിന് യാത്രയായി.

അപ്പനും കൂട്ടുകാരും ബസില്‍ ഇരുന്നു ഉറങ്ങി മറിയുമ്പോള്‍ ബാബുവിന്റെ മനസ്സു കലങ്ങി മറിയുകയായിരുന്നു. വെറും കറുമ്പന്‍ ആയ തനിക്കു പളുങ്ക് പോലത്തെ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാന്‍ പോകുന്നു. അവളെയും കൂട്ടി ഇനി മുതല്‍ എന്നും മുരിക്കാശേരി മുതല്‍ കീരിത്തോട് വരെ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നടക്കണം. ആ സ്വപ്ന സുന്ദരിയെ സ്വപ്നം കണ്ടു ബാബു ഉറങ്ങി.

അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അവര്‍ തമ്പാനൂര്‍ റെയില്‍വേ സ്റെഷന് അടുത്തായി പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്തി. പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് തലവഴി ഷോള്‍ ഇട്ടു മറച്ച തന്റെ സുന്ദരി അതാ ഒരു ബാഗും തൂക്കി പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാനാണ് തോന്നിയത്. പക്ഷെ പിറകില്‍ നിന്നും നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആള് മാറി പോവരുതല്ലോ. ബാബു തന്റെ ഫോണെടുത്ത്. ആളെ ഉറപ്പാക്കാനായി ഒരു കോള്‍ കൊടുത്തു. അതാ അത് അവള്‍ തന്നെ. അവള്‍ ഫോണെടുത്തു ചെവിയോടു ചേര്‍ക്കുന്നു.

'ഹലോ ബാബൂ, എത്തിയോ...?'

ആ കളമൊഴി നാദം അവനെ പുളകം അണിയിച്ചു.

'ദാ നിന്റെ പിറകില്‍ തന്നെ ഉണ്ട്'

ആദ്യമായി കണ്ടതിന്റെ ആവേശത്തില്‍ ബാബു അവളുടെ നേരെ ഓടിച്ചെന്നു.

തന്റെ പ്രാണനാഥനെ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തില്‍ സൌമ്യയും ഓടി

സ്ലോ മോഷനില്‍ തന്നെ ഓടി

സൗമ്യയുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയ ബാബുവിന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും 'അയ്യേ' എന്നൊരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി

കുഞ്ഞിക്കൂനനില്‍ കൂനനായ ദിലീപിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ പെണ്ണായി വേഷമിട്ട പക്രുവിന്റെ മുഖഭാവം ആയിരുന്നു സൗമ്യയുടെ മുഖത്ത്

കാരണം കാവ്യാ മാധവന്റെ മുഖം സ്വപ്നം കണ്ട സ്ഥാനത്ത് തന്നെ പോലെ കറുത്തിരുണ്ട ഒരു രൂപം. കൂനിന്മേല്‍ കുരു എന്ന പോലെ, കറുത്ത ആ മുഖത്ത് നിറയെ മുഖക്കുരു.

ഇനി ആള് മാറിയോ എന്നറിയാന്‍ ബാബു ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു. അതെ ഇവളുടെ ഫോണ്‍ തന്നെയാണ് അടിക്കുന്നത്. ബാബു വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു.

'സൌമ്യ അല്ലെ...?"

അവള്‍ അതെ എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞതും, വെട്ടിയിട്ട ചക്ക പോലെ സാബു താഴെ വീണതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.

ഓടി വന്ന അപ്പനും കൂട്ടുകാരും ബാബുവിന്റെ കാവ്യാ മാധവനെ കണ്ടു അന്തിച്ചിരുന്നു.

തന്നെ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ച സൗമ്യയെ ഒരു തെറി വിളിക്കാന്‍ പോലും പറ്റാതെ ബാബു വിഷമിച്ചു. കാരണം അത് പോലെ തന്നെ ഒരു കൊലച്ചതി ആണല്ലോ താന്‍ അവളോടും ചെയ്തത്.

പെണ്ണിനെ അടിച്ചോണ്ട് പോകാന്‍ പോയ ഒരു ഇടുക്കിക്കാരന്‍ അതില്ലാതെ മടങ്ങി വന്നാല്‍ ഇത്രയും വലിയ ഒരു മാനക്കേടുന്ടോ. അവസാനം അപ്പന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ബാബു സൌമ്യയും കൂട്ടി നാട്ടിലേക്ക് വണ്ടി കയറി.

പോന്ന വഴിയില്‍ ബാബു തനിക്കു മൊബൈല്‍ കണക്ഷന്‍ തന്ന ഐഡിയാ കമ്പനിയെയും, മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വാങ്ങാന്‍ പണം കടം തന്ന സോമന്‍ ചേട്ടനെയും മുതല്‍ തന്റെ പ്രേമം നാട്ടിലെങ്ങും പാട്ടാക്കിയ സകലരെയും പ്രാകി.

***************

(ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചു എങ്കിലും വെളുത്ത പെണ്ണ് എന്ന ആഗ്രഹം കളഞ്ഞ് തന്റെ ഭാര്യയെ അവള്‍ ആയിരിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ബാബു സ്വീകരിച്ചു. . അവര്‍ക്ക് ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടായപ്പോള്‍ സൗമ്യയുടെ വീട്ടുകാര്‍ എത്തി. ഇപ്പോള്‍ വളരെ നല്ല സൌഹൃദത്തില്‍ ഇരു വീട്ടുകാരും കഴിയുന്നു. വെളുത്ത പെണ്ണല്ല, നല്ല ഹൃദയം ഉള്ളവളാണ് ഉത്തമ കുടുംബിനി എന്ന് സൌമ്യ തെളിയിച്ചു. ബാബുവും സൌമ്യയും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു)

ഒരു ട്രെയിന്‍ യാത്ര

2010-10-08T20:41:00.000+05:30

അഹമ്മദാബാദിലുള്ള അങ്കിളിനെയും ആന്റിയെയും സന്ദര്‍ശിച്ചു തിരികെ നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ ആയിരുന്നു ഞാന്‍. ട്രെയിനില്‍ കൂടെയുള്ളത് എല്ലാം സ്ത്രീകള്‍. ഒന്ന് രണ്ടു സ്റെഷനുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു കൊങ്കണി കുടുംബം കൂടി ഞങ്ങളുടെ കമ്പാര്‍ട്ട് മെന്റില്‍ കയറി. അതിലും മുഴുവന്‍ സ്ത്രീകള്‍. കൊങ്കണി കുടുംബത്തില്‍ പ്രായമായ ഒരു സ്ത്രീ, അവരുടെ മകള്‍ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന, ഏകദേശം നാല്പതു വയസ്സ് ഉള്ള ഒരു സ്ത്രീ, അവരുടെ മക്കളായ ഇരട്ടകളായ രണ്ടു യുവതികള്‍. ഇവരെ കൂടാതെ മലയാളിയായ ഒരു ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്, അവരുടെ കുട്ടി, പിന്നെ ഞാനും.

നല്ല ഗ്ലാമര്‍ ഉള്ള യുവതികള്‍ ആയതു കൊണ്ട് വല്യ ജാടക്കാര്‍ ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ആദ്യം അവരോടു അത്ര അടുത്തില്ല. പക്ഷെ അവര്‍ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു പരിചയപ്പെട്ടു. കേരളത്തില്‍ നിന്നാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് വലിയ ബഹുമാനം. അവരുടെ കൂടെ പഠിച്ച കുറെ മലയാളികളെ പറ്റി സംസാരം തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് ലോകത്തിലുള്ള മിക്ക കാര്യങ്ങളെയും പറ്റി ഞങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു. അങ്ങനെ വളരെ പെട്ടന്ന് ഞങ്ങള്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി.

അങ്ങനെ നല്ല ഒരുദിനം കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം അവര്‍ക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലമാവും.

ഉച്ചയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. ആന്റി പ്രത്യേകമായി പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി തന്ന ചോറും ചിക്കന്‍ ഫ്രൈയും ആയിരുന്നു എന്റെ ഭക്ഷണം.

ആരോ എന്റെ കാലില്‍ തോന്ടുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോള്‍ ആണ് താഴേക്കു നോക്കിയത്. ഏകദേശം പത്തു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പയ്യന്‍. ഒരു കാലിനു സ്വാധീനം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവന്‍ നിലത്തു കൂടി നിരങ്ങിയാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഒരു കൈ തന്റെ ഒട്ടിയ വയറില്‍ വച്ചു മറ്റേ കൈ കൊണ്ടാണ് അവന്‍ എന്നെ തോന്ടുന്നത്. എന്തെങ്കിലും തരണേ എന്ന ആംഗ്യത്തില്‍ അവന്‍ എന്റെ നേരെ കൈകള്‍ നീട്ടി.

എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ഒന്നും കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ആ യുവതികളുടെ നേരെ കൈ നീട്ടി. എന്നാല്‍ അവര്‍ അവനെ 'ഹട്ട്' എന്ന് പറഞ്ഞു ആട്ടി ഓടിച്ചു. ഇതെല്ലാം കണ്ടു ആ വല്യമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

ആ പയ്യന്‍ വീണ്ടും എന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു. അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയപ്പോള്‍ തന്നെ ദയ തോന്നി. കണ്ടാലറിയാം എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ടു രണ്ടു ദിവസം ആയിട്ടുണ്ടാവും എന്ന്. അന്ന് രാത്രിയിലാണ് ട്രെയിന്‍ എറണാകുളത്തു എത്തുന്നത്. വൈകിട്ട് കൂടി കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ട്. അവനു ആ പൊതി കൊടുക്കാനായി ബാഗില്‍ കൈ ഇട്ടു.

പെട്ടന്ന് ആ യുവതികളില്‍ ഒരുവള്‍ എന്നെ തടഞ്ഞു.

Dont give your food to these people. They are begging only for money; and they will through away your food.

ഇവര്‍ പിച്ച എടുക്കുന്നത് പണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമാണത്രേ. ഭക്ഷണം കൊടുത്താല്‍ അവര്‍ അത് പിന്നീട് എറിഞ്ഞു കളയുമെന്ന്

പക്ഷെ ആ പയ്യന്റെ ശരീരവും നോട്ടവും കണ്ടിട്ട് പാവം തോന്നി.

അവനു കൊടുക്കാനായി ഞാന്‍ ആ ഭക്ഷണ പൊതി എടുത്തു.

അവര്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ തടഞ്ഞു. ഭിക്ഷക്കാരോട് എന്തോ ദേഷ്യം ഉള്ളത് പോലെ

ഇത് കണ്ടിട്ടും ആ വല്യമ്മച്ചി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

ഞാന്‍ അവരുടെ വാദം വക വയ്ക്കാതെ ആ ഭക്ഷണ പൊതി പയ്യന് കൊടുത്തു

അവന്‍ അതും വാങ്ങി നടന്നു നീങ്ങി.

അവരുടെ വാക്ക് കേള്‍ക്കാത്തത് കൊണ്ട് ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും പിന്നെ എന്നോട് മിണ്ടിയില്ല

ഇവര്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെങ്കില്‍ ആ ഭക്ഷണ പൊതി പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ട് ആ പയ്യന്‍ ഇപ്പോള്‍ അടുത്ത ബോഗിയിലേക്കു പോയിട്ടുണ്ടാവും. പിച്ചക്കാരായ ആളുകളെല്ലാം ഇങ്ങനെയാണത്രേ. ഭക്ഷണമോ മറ്റോ കൊടുത്താല്‍ അത് പിന്നീട് എറിഞ്ഞു കളയും. കാരണം അവര്‍ക്ക് വേണ്ടത് പണം മാത്രമാണ്.

ഞങ്ങള്‍ ഇതെത്ര കണ്ടതാ എന്ന രീതിയില്‍, പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കാത്ത എന്നെ പറ്റി അവര്‍ എന്തൊക്കെയോ അവരുടെ ഭാഷയില്‍ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

എന്തൊരു സ്വഭാവം ഇത് എന്ന് ഞാന്‍ അന്തിച്ചിരുന്നു.

അങ്ങനെ ആണെങ്കില്‍ അവനു ഭക്ഷണം കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി

പക്ഷെ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു കൈ കഴുകാനായി പോയ ഞാന്‍ കണ്ടത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഞാന്‍ കൊടുത്ത ഭക്ഷണ പൊതിയില്‍ നിന്നും അവനും അവന്റെ സഹോദരങ്ങള്‍ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന നാലോ അഞ്ചോ പ്രായം വരുന്ന രണ്ടു കുട്ടികളും വാരി കഴിക്കുന്നു.

അവന്‍ എന്നെ തല ഉയര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കി നന്ദി സൂചകമായ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.

ആ സമയത്ത് അങ്ങോട്ട്‌ വന്ന ആ വല്യമ്മയും പെണ്‍കുട്ടികളും ഈ രംഗം കണ്ടു. വല്യമ്മ അപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

തിരികെ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ആദ്യമായി വല്യമ്മ സംസാരിച്ചു.

"ബേട്ടാ, തൂനേ അച്ഛാ കിയാ. "

നമ്മള്‍ കാണുന്ന എല്ലാ ഭിക്ഷക്കാരും പണം സമ്പാദിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം തെണ്ടുന്നവരല്ല. ഭക്ഷണത്തിനു പോലും വകയില്ലാത്ത ഇവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാന്‍ പോലും സമ്മതിക്കാത്ത ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ അവര്‍ ശാസിച്ചു.

വൈകുന്നേരം ട്രെയിനില്‍ നിന്നും അവര്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അവരുടെ പിണക്കമെല്ലാം മാറിയിരുന്നു.

അന്ന് രാത്രിയിലാണ് ട്രെയിന്‍ എറണാകുളത്ത് എത്തുന്നത്. എന്തോ ഒരു പ്രചോദനം കൊണ്ട് വൈകിട്ടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇത് വരെ ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനും ഒന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ലാത്ത ഞാന്‍ ആദ്യമായാണ്‌ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നത്.

ട്രെയിന്റെ ജനാലയിലൂടെ വീശിയടിക്കുന്ന ഇളം കാറ്റില്‍, വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചു വെറുതെ അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം.